تو کجایی

دل گشته اسیر غم هجرت تو کجایی

.                                   روحم شده آکنده ز عشقت تو کجایی

چندان نشده دور وصالت هله ساقی

.                                   سوزد همه روحم زفراغت تو کجایی

این درد کجا بردنم آخر که بجز غم

.                                   هرجا که روم نیست رخت جان تو کجایی

هرچند که روشن شده این جان و جهانم

.                                   آتش شده روحم صنما جان تو کجایی

من عمر به سجاده نشینی گذراندم

.                                   سجاده نشین رخ چون گل تو کجایی

هر کس به غمی دل بفروزد

.                                   افروخت دلم آتش عشقت تو کجایی

هرگر نتوان جای تو از روح سخن گفت

.                                   ای روح و روان سرو خرامان تو کجایی

ای جان که ببردی دل سائل به تباهی

.                                   تا کی کنی آن دل به سیاهی تو کجایی